Humuszuren en aminozuren

Organische meststof bevat ong. 20% humuszuren en aminozuren.

Niet al het organische materiaal wordt tijdens het composteren omgezet in deze zuren, het meeste materiaal composteert wanneer deze in de grond wordt gebracht. Dit is een langzaam proces waarin de humuszuren geleidelijk vrijkomen. Deze organische zuren vormen verbindingen met niet-organische deeltjes in de bodem, wat resulteert in het vrijkomen van voedingsstoffen zoals fosfor. De klei-calcium-humus structuur heeft een belangrijke functie in de bodem. Deze structuur heeft de mogelijkheid om anionen en kationen te absorberen en vergemakkelijkt de vrijgave van ionen in de bodem, terwijl ze beschikbaar worden gemaakt voor planten. Binnen deze structuur is ruimte voor de opname van water, tot 15 maal het eigen gewicht van het materiaal.

Deze samenstelling houdt de bodem vochtig, voorkomt uitdroging van de bodem, beschermt tegen erosie en zorgt voor bacteriële levensvatbaarheid in de bodem. De humus samenstelling reageert ook met tricalciumfosfaat en sesquioxide complexen, waarbij gesloten en niet-gemobiliseerde fosfor in deze niet-organische complexen worden gedeblokkeerd en vrijgegeven in de bodem.

Er zijn twee soorten humuszuren in organische meststof: humuszuren en fulvozuren. Fulvozuren ontbinden wanneer ze in contact komen met aminozuren, suikers en in oplossingen met een lage pH-waarde.

Organische Meststoffen bevatten veel eiwitten. De eiwitten worden afgebroken tijdens het fermentatieproces en worden gecomposteerd in aminozuren. De aminozuren activeren het bacteriële leven in de bodem en de wortels van de gewassen.

De ontwikkeling van het dierlijke micro-organisme in de bodem is essentieel voor de bemesting omdat dit helpt bij de opname van voedingsstoffen in planten.